Birçok insan yıllarca İngilizce çalışıyor. Gramer öğreniyorlar, yapılar, kelime bilgisi ve kullanışlı ifadeler çalışıyorlar. Ama gerçek bir konuşma başladığında, çoğu zaman bir şey değişiyor. Bilgi orada oluyor, fakat her zaman doğal şekilde akmıyor.

Çünkü konuşmak sadece bilgi meselesi değildir. Gerçek konuşma; refleks, ritim, özgüven, kültür, kişilik ve varlık hissidir. O anda, başka bir insanla birlikte gerçekleşir ve canlı hissettirmesi gerekir.

Bu yöntem konuşma üzerine kuruludur. İngilizceyi bir ders konusu gibi görmek yerine, onu yaşayan bir iletişim biçimi olarak kullanıyoruz. Amaç kusursuz textbook İngilizcesi sergilemek değil; gerçek durumlarda daha rahat, daha doğal ve daha akışkan konuşabilmek.

Zamanla öğrenciler kafalarında çeviri yapmayı bırakmaya başlıyorlar. Zaten bildikleri İngilizceyi daha özgürce kullanıyor, daha doğal tepki veriyor ve İngilizce içinde kendi seslerini buluyorlar.

Amaç başka biri gibi konuşmak değil. Amaç, İngilizce konuşurken kendiniz gibi hissedebilmek.